2 Comments

  1. margaret diaz

    Het blijft grenzen verleggen, hè?
    Maar zo lang je nog een nieuw land, hoe klein dan ook, aan de andere kant van de grens vindt, blijf je door gaan.
    Ik kijk uit naar foto´s van je “Fokussie” en tuin wanneer je klaar bent.
    Liefs.

  2. Schatteke, lastig blijft dit altijd, en ik kan nu wel typen het slijt, maar het slijt nooit. In gedachten ben ik veel bij jou. Elke keer die vervloekte terug val, waar je je lopend weer uitvocht, maar nu niet. Ja er gaat een nieuwe deur open, en alleen jij kunt het plaatje inkleuren wat jij achter die. deur ziet. Weet dat ik aan je denk, en je altijd mijn schermpje vol mag kladeren als je vast loopt. <3

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *