One Comment

  1. margaret diaz

    Ik kan me voorstellen dat je zo trots als een ouwe aap bent. Ben zelf niet zo goed (meer) ter been en loop ook met een grote boog om spelende/gillende kinderen heen. Aaibare honden, zoals Hunter, zijn inderdaad handen-jeuken-omte aaien objecten maar ik houd me wel in. Zoals ik laatst bij een stopicht tegen een mevrouw, die tegen een blinde geleide hond ging praten, zei: Mevrouw, als u een mooie stratenmaker voorovergebogen zijn werk ziet doen, gaat u hem toch ook niet over zijn rug aaien en hem een lieve jongen noemen? She was not amused.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.